Probeer om te keren, probeer om te keren...

Terug naar af! Het appartement is niet van ons...
In frankrijk dien je normaal een dossier (met een hele hoop gegevens) in bij de immo-makelaar. Die immo-makelaar zorgt voor een aantal kandidaten en de eigenaar kiest dan zijn huurder uit de ingediende dossiers uit...
Maar wij hadden geluk: de immo-makelaar vond dit zelf geen fijn systeem en als één van zijn klanten ja zei dan staakte hij al de verdere bezichtigingen en was het appartement dus voor ons. Joepie! Dus wij waren zeker van ons nieuwe stekje!
Maar dat was buiten de verhuurder gerekend, die achter de rug van de immo-makelaar nog twee andere immo-makelaars had aangesteld...
en dus hebben wij nu helemaal geen appartement en moeten we opnieuw op jacht...

Probeer om te keren, probeer om te keren... awelè, de rek begint er wel uit te geraken hoor! Na de euforie van maandag ben ik me gewaar geworden hoe moe ik ben. Ik ben gewoonweg op! Ik ga er een beetje vanuit dat het een stress-ontladingsreactie is, alles komt eindelijk op z'n pootjes... en nu begint alles weer opnieuw: Eerst wachten op een bestelbon van HR, dan opnieuw een afspraak maken met Nathalie en zo zijn we gemakkelijk weer een paar weken verder in de hoop dat er dan iets uit de bus komt.
Het is vooral dat wachten dat zo m'n keel begint uit te hangen. Het niet weten waar je aantoe bent. En sorry als het allemaal niet positief is... maar het is nu zo.

Lien