Terwijl mijn frans appeltaartje in de oven staat kan ik me nog eens zetten om wat te vertellen, want het is blijkbaar al lang geleden!

Awel, vorige week hebben we ons eerste bezoek ontvangen en in de logeerkamer te slapen gelegd. Hoewel ik eigenlijk nog geen tijd heb gehad om iemand te missen, moet ik eerlijk vertellen dat het toch deugd deed om een bekend gezicht in levende lijve te zien. Timon fleurde er ook helemaal van op en uiteraard is hij ook zelf mee gaan logeren in die logeerkamer : )
Dus wees gewaarschuwd!

Ik heb dan ook wat hulp gekregen tijdens die paar dagen. Terwijl ik de keuken een nieuw laagje verf heb gegeven en een kast heb gerepareerd en ingeladen is het terug mogelijk geworden om door de ramen naar buiten te kijken en andersom. Ooooh dankjewel! De volgende dag hebben we ook nog heel mijn huisje gepoetst voordat we vertrokken naar Belgiënland.
(Is dit al de tweede waarschuwing voor logie's?!)

Jaja, ons eerste bezoekje aan ons vaderland moest er toch ook eens van komen hé! Het was misschien iets sneller dan voorzien maar die nieuwe kleine Finn moesten we toch ook echt wel eens in het echt zien... Het blijft toch altijd een wonder zo'n kindje!
Ik was wel helemaal uitgeput na dat korte, volgepropte weekendje België. En het mooie was dat ik hier in Frankrijk echt het gevoel had van 'Thuiskomen' als we thuiskwamen.

Timon heeft er ook echt van genoten, voor hem was het dan ook minder fijn om maandag weer in het frans naar school te gaan.
Voor Timon blijft het erg moeilijk op school en er blijft ook erg weinig communicatie met de school mogelijk. En het is dus niet zo dat Timon alles komt vertellen... Hij word steeds boos in school en doet met een hoop dingen niet mee 'omdat hij het niet begrijpt'. Er zijn ook een paar kinderen die hem pesten en daar word hij dan weer nog bozer van natuurlijk... Er is één jongen waar hij mee speelt, en dat begint beter en beter te gaan. Hij verteld van spelletjes die ze samen spelen ondanks dat ze elkaar niet helemaal kunnen verstaan, en soms komt hij als een moddermannetje terug thuis van school.
Hij is ook samen met papa elke dag aan het oefenen en een stukje aan het lezen in het frans. Er is een kleine klik gekomen dat hij er ook moeite wil voor doen. Dat is een begin.
We hebben ook beslist om hem twee dagen van de vier thuis te laten eten onder de middag, zo kan hij even 'rusten van al dat frans'.

Maandag heb ik me eens op de paperassen gestort. We zijn nu officieel uitgeschreven uit Leuven en er is een heel dossier opgestuurd naar de ambassade om te melden dat we nu hier wonen.
Ook de papieren voor mijn auto zijn bijeen gezocht en daarmee moet ik naar de prefectuur. Blijkbaar moet ik een leesboek meenemen om de wachttijd te doorstaan : (
Maar een gewaarschuwd mens is er twee waard zeker?

Op bricoleurgebied heb ik vandaag weer eens iets nieuws gedaan: de frigodeur omgedraaid. En ja, nu is het veel gemakkelijker om van aan mijn fornuis iets te nemen uit de frigo, en het licht schijnt er nu ook in als de deur open is. Ergonomie, joepie!
En ik heb ook nog een schabbeke gemaakt voor de zojuist gekregen microgolfoven op te zetten. Dankjewel Els en Michel!

PS: op de foto mijn nieuwe staande kapstok, gemaakt van een appelboom van onze tuin in België.
PSS: de appeltaart was lekker!

Lien en Timon

Expeditie Castorama

Gisteren ben ik op expeditie geweest naar Castorama: een brico in hyper-formaat. Ik heb er ronduit van genoten om op mijn gemak (lees: in mijn eentje) in dit bricoleur walhala op ontdekkingstocht te gaan.

Mijn lijstje was lang, maar na mijn bezoekje was bijna alles wat erop stond mee gekomen. En daar heb ik me dan vandaag uitgebreid mee geamusseerd!

Hoog tijd om enkele voor en na foto's te laten zien!

Transformatie 1: de badkamer boven. 

Hier kreeg ik een regelrechte kleuren kortsluiting. 

Geel met witte tegels + steenrode plinten +  in een ander geel gesluierde muren + rood met witte kasten + een ander rood met wit gestreepte gordijnen + nog een blauw tapijtje.... 

En als er iets is wat een kleurencrash veroorzaakt in mijn koofd dan is het rood + geel.

Whaaaaaah! 

Dus het doel was om (voor zover het mogelijk was) hier één harmonieus geheel van te maken en alles grondig proper te maken. 

Eerst en vooral vlogen de kasten buiten die erg vuil waren en waarvan de plankjes opgezwollen en stuk waren van het vocht. De gordijnen waar de tandpasta nog aanhing en een gebruikte handdoek en washandje zijn ook integraal mee de kelder ingevlogen. Ook de afkassing van de afvoerbuizen was helemaal opgezwollen van het vocht en voldeed niet aan de estetische kwaliteits controle, ik ben trouwens erg fier op mijn nieuwe versie!

Dan zijn alle muren en plafond wit en proper geworden, oooh lang leve muurverf!

Een restje gele verf zorgde voor een kleine accentmuur naast de wc.

Twee witte planken die ik recupereerde uit mijn kelder thuis doen weer gewillig dienst en de andere twee plankjes zijn overschotten dikke mdf die ik zorgvuldig gezaagd en geverfd heb.

Aan de douche heb ik bijna een hele dag gepoetst. Volgens mij hebben ze de voegen van de douche opnieuw ingevoegd en al de tegels mee volgesmeerd. Maar ze zijn nu dus weer proper!

En de klink die elke keer op de grond viel als je ernaar keek is sinds vandaag ook helemaal gemaakt. 

(Misschien moet ik toch wel even vermelden dat dit echt de goorste ruimte van ons nieuwe huisje was! Het is echt niet overal zo erg...)

Lang leve de rust, eenheid en ruimte die hier ontstaan zijn.

Joepie!

Voor

Na

Transformatie 2: dressing. 

Hier was het voornaamste doel 'een praktisch geheel met ademruimte te creeëren'.  Je ziet hier een verzameling van allerlei soorten en maten bouwvallige kasten, op de meest onpraktische manier geranschikt in dit kleine kamertje. Ik had echt het gevoel dat ik er niet meer bij in paste. De verleiding was erg groot om onmiddelijk naar Ikea te vertrekken en een volledige nieuwe inrichting te voorzien... Maar ik heb mijn best gedaan om te herstellen en hergebruiken wat voorhanden was en wat echt niet meer door de beugel kon is verbannen naar de kelder. 

Gisteren heb ik nog enkele essentiele onderdelen gevonden om dit kamertje af te werken en dat heb ik dan vandaag ook gedaan. 

Ik ben fier op het 'ik doe het met wat er is' resultaat! 

Voor

Na

Licht na de duisternis

Ik moet jullie nu toch even uit de spanning halen hoor. Na een verdiende rust op woensdag (woensdag is het hier geen school) zijn we donderdag en vrijdag zelfs zonder traantjes in school geraakt! Dat het zo snel zou beteren had ik zelfs niet durven dromen... natuurlijk is alles nog geen koek en ei, maar het veschil tussen het begin van de week en het einde is enorm!
Timon heeft alvast een boom tot vriend gemaakt: bij die boom kan hij gaan staan als hij alleen wil zijn, als hij z'n vrienden mist of  hij kan er lekker koeleloeren naar de andere kindjes. De kinderen hebben hem ook al een paar woordjes geleerd waaronder: Arbre. Er was zelfs al een kindje die misschien wel een vriend kon worden... wauw!

Mijn lieve zoon, ik bewonder je!
Ik weet dat het niet simpel is...

In de klas doen ze precies niet zoveel, 'tis te zeggen hij verteld enkel over wiskunde, vermits dat het enige is dat hij tot nog toe verstaat. Ze krijgen oefeningen tot 999 en daar is hij heel blij mee en als zijn oefeningen klaar zijn mag hij tekenen: en hij komt elke dag met een paar tekeningen thuis! Als ik hem dan vraag hoe het komt dat hij hier nu sneller werkt: Jaaaa, het internet werkt hier sneller, dus ik ook! (Als iemand 'm heeft mag je het eens aan mij uitleggen hoor : )

Lien

Pour mon petit chouchou!

Gisteren was het de eerste schooldag in de nieuwe Franse school voor Timon. Papa was ook voor het eerst de hele dag naar het werk, dus voor mij was het de eerste dag alleen thuis. Ik moet eerlikj bekennen dat ik echt genoten heb van mijn eerste dagje alleen in huis. Rust. En ondertussenschildere, schabbetjes omhoog hangen en andere planken zagen om nog meer schabbetjes te hebben om vandaag dan te schilderen en omhoog te hangen...
Ik had even gedacht dat die verbouwingswerk-modus zou verdwijnen als ik in iemand anders zijn huis ging wonen... misschien moet ik toch gaan meedingen naar de titel "Miss-Bricolage".

Vandaag is de stemming wat minder, er knaagt een verscheurend gevoel door mijn lichaam en geest. Gisteren is mijn 'petit chouchou' voor het eerst naar school geweest. Als ik hem terug ging halen was hij in een goede stemming, al was het eerste dat hij zei: ik ben die franse taal nu al beu!
Het was natuurlijk niet allemaal even tof geweest en hij had ook moeten huilen omdat hij zijn vrienden miste... en dan kwamen er kindjes hem 'plagen'. Waarschijnlijk kinderen die hem wilden troosten of vragen aan hem wilden stellen... Maar hij wou liever met rust gelaten worden en zelfs dàt kon hij niet in het frans zeggen!
Hij had flink van zijn warme maaltijd gegeten: alleen het voorgerecht vond hij echt niet lekker maar heeft hij toch opgegeten en de spinazie bij een 'kipdingetje' was heerlijk, net zoals de yochurt en madelijntje als dessertje.
Ik had in ieder geval een possitieve indruk, rekening houdend met de omstandigheden. Maar vanmorgend was wat anders... Als we moesten vertrekken was hij weer droevig om zijn vrienden en de traantjes bleven maar komen en werden erger en erger... Ze gingen nochtans zwemmen vandaag, maar ook dat ging in het frans niet leuk zijn! De juffen hebben mijn klein aapje van mijn handtas moeten losrukken zodat de bus kon vertrekken naar het zwembad...
Gelukkig heeft hij morgen geen school!

Mon petit chouchou, ik zou je zo graag willen helpen liefje maar ik weet niet hoe!!!

Dikke dikke kus,
Mama.