Bijna een jaartje rond

Volgende week is het precies 1 jaartje geleden dat de verhuiswagen van Wilsele naar Saint Rémy Lès Chevreuse vertrok. Een jaar waar veel in gebeurd is...

Een jaar met hoogten en laagten,

Een jaar met vooruitzichten en dromen,

Een jaar met angstige momenten,

Een jaar met overwiningen,

Een jaar met vraagtekens,

Een jaar met onmacht en ook het gevoel alles aan te kunnen,

Een jaar van loslaten en van nieuwe verbindingen maken,

Een jaar van verwondering en ontdekkingen,

Een jaar met frustraties en gemis,

Een jaar van vreugde en verdriet,

Een jaar van groei,

Kortom een jaar vol!

Dus nu is het tijd voor een nieuw jaar,

Een nieuw jaar met van dit alles en misschien nog veel meer...

Een nieuw jaar voor ons allemaal,

Geniet ervan!

Lien, Jim en Timon

Eerste keer Alaerts in officiële loopwedstrijd in Frankrijk

Jaja, 't is van dat. Zij die dachten dat Frankrijk alleen maar een land van wijn en kaas en niksdoen is en dat het dus nefast voor je conditie is komen ferm bedrogen uit! Alhoewel het niet meteen aan "les Bleues" te zien is, is dit een topsportland. De kleuren (blauw) van Saint-Rémy zijn serieus verdedigd in de "Route des 4 Châteaux", met een prachtige 15e plaats (juist na zijn copain Marius) als gevolg.

Het resultaat is een mooie gouden medaille!

Benieuwd of papa tegen volgend jaar wat beter getraind is en ook mee doet aan de 4 Châteaux "voor de groten" (16 km)

Afgewimpeld

Amai, nu heb ik voor het eerst iemand aan de telefoon afgewimpeld in het frans. En ik ben dus weer al eens fier op mezelf. Als mijne nek echt te dik word hier in Frankrijk laat ge 't maar weten hé!

Ik krijg hier dus te pas en te onpas telefoontjes van een horde bedrijven die zichzelf willen aanprijzen en nu hing het echt m'n keel uit. Deze keer kon ik een of andere lcd tv winnen, dus misschien heb ik nu een erg mooie prijs aan mijn neus laten voorbij gaan, maar eerst komt er uiteraard een stortvloed aan vragen...
De grootste fout die ze maken is me aanspreken met madam Aleirt, dan weet ik al hoe laat het is, dan blijkt dat ze al al je gegevens kennen want dat checken ze dan even en wou ze vandaag weten hou oud mijn auto was. Awel dat zijn uw zaken nie madam! Dus ik heb haar vriendelijk gezegd dat ik niet geïnteresseerd was maar dat kon blijkbaar niet: pourqoui? ik was toch echt wel speciaal geselecteerd hoor! Daarna was ik wat minder vriendelijk... en uiteindelijk heb ik de telefoon gewoon dichtgegooid nadat ik had meegedeeld dat ze mij niet meer moest terug bellen.

Heel vaak is het voldoende om mee te delen dat we geen eigenaars zijn van onze woning, dan hangen ze zelf gewoon op, dat heb ik nog niet heel lang door... Voor mij blijft het een raadsel waarom ik op mijn spiksplinter nieuwe telefoonnummer zoveel spam binnenkrijg. Zou er eigenlijk nog geen spamfilter voor een telefoon bestaan? Maar dan moeten ze dat ook meteen uitvinden voor je voordeur, want ook daar krijg ik bijna elke week iemand die zich komt aanbieden met zijn firma of een bedelaar die werkjes wil uitvoeren voor een cent bij te verdienen.
Telefoneren in het Frans blijft sowieso moeilijk voor mij, vaak ratelen ze aan een sneltreintempo door en nog vaker zit er vanuit zo'n callcenter nog achtergrond geluid en ruis bij op. Dus ja ik ben fier op mezelf en meer nog, het geeft nu zelfs bijna een voldaan gevoel...

En apropos, Jim heeft sinds gisteren zijn derde voiture in France. Wie herinnerd zich nog die kabouterauto van in het begin: een auto zonder achterbank waar we niet met ons (kleine) gezin inpaste? Dat was zo'n slordige 14 maanden geleden. Deze auto was vervangen door een gerecupereerde auto van een collega die buitengezet was en nu einde leaseperiode was. En nu hebben we dus alweer een nieuwe, dat word testrijden dit weekend : )

Lien

Upgrades

Hoe langer hoe duidelijker: ik heb geen aanleg om huurder te zijn. 

Wij hebben 'snel gekocht' zoals dat heet, en ik ben ondertussen zo gewend om problemen die zich voordoen op te lossen. En dan liefst zo degelijk mogelijk. En ja dat is dus anders in een huurhuis hé. 

Hoewel Timon minder moeite heeft om up-grades uit te voeren...

Zijn wij opzoek naar een eenvoudige en betaalbare manier om het de komende winter gewoon warm te kunnen hebben in ons huisje. En dan stuit je onmiddelijk op grote kosten zoals enkel glas dat moet vervangen worden (dat bestaat blijkbaar nog) isolatie die uiterst miniem aanwezig is, een verouderde chauffageketel op mazout... 

Dan heb ik maar bekeken of we geen inzethaard konden plaatsen in de openhaard om meer rendemend én warmte te hebben: Voor zo'n slordige 5000€ komen ze dat wel plaatsen... Kortom frustratie allom!

Gelukkig is er wederom ook een possitief stuk aan het verhaal ; ) Ik ben beginnen breien en als ik nog even aan dit tempo verderga, hebben we misschien geen kou meer tegen dat de winter begint.

En het kastje is ondertussen ook in gebruik genomen. Alleen jammer dat je er dan ook spulletjes moet in zetten... Daarom zien kasten er in een showroom dus altijd zo sjiek uit: ze zijn gewoon leeg!

Lien

Poetsch

Ik zal het maar bekennen: in België had ik de enorme luxe dat er iemand kwam poetsen in ons huisje. Heerlijk om te weten dat het elke 2 weken van boven tot onder helemaal proper werd gemaakt. Bovendien was ikzelf de hele tijd dat er gepoetst werd bezig met alles grondig opruimen, al die dingen die hier of daar op een kast terecht kwamen... Het resultaat was dan ook telkens om van te genieten.
Maar ja, nu woon ik dus al een tijdje niet meer in België... en de poetsvrouw komt niet tot hier... Dus heb ik  het voorbije 9 maanden heel dapper geprobeerd om flink zelf te poetsen. Soms lukte dat maar vaak ook niet. En wat vooral het frustrerendste was is om te merken dat ik dat eigenlijk niet tegoei kan: poetsen. Dan heb jebv net gepoetst en zet je je op je gemak op het toilet waar je merkt dat je het pombakske vergeten bent. Of ge gaat in uwe luie zetel zitten om een boekske te lezen en dan ziet ge dat er nog stof op het kastje ligt: vergeten af te stoffen...En dat is dan wel balen!
Na het opruimen heb ik het gevoel dat ik flink gewerkt heb, stofzuigen lukt ook nog zonder veel moeite maar verder geraak ik niet... Dus ik kwam tot de constatatie dat ik zelf niet kan poetsen naar mijn eigen normen.Vervelend!
Nadat ik mijn probleem op de tafel had gelegd zijn we tot een verrassende oplossing gekomen, alé ik had me daar toch niet aan verwacht: we gaan samen poetsen!
En dit weekend hebben we er al meteen een lap op gegeven, zelfs Timon heeft helpen opruimen... Na ongeveer 2u30 waren we klaar met een grondige poets! Wat is het toch heerlijk zo'n proper én opgeruimd huis :-)
Het plan is om elke maand samen grondig te poetsen en dan kan ik tussendoor met mijn stofzuiger overleven. Hawel, zo zie ik het wel zitten zelle! Merci Sjoe!

Maar wat doe ik dan allemaal ipv elke dag te poetsen?
Awel, de voorbije maanden heb ik me tussen de vakantie door kunnen uitleven voor Beestig! Zowel logo als naamkaartjes en website hebben vorm gekregen. Voor de nieuwsgierigen onder jullie: www.beestig.eu

Deze tafeltjes heb ik al lang geleden uitgetekend en zijn nu in 't echtentechtig af. Ze zijn niet perfect rond maar met de losse hand uitgezaagd waardoor ze allemaal uniek van vorm zijn. De pootjes zijn van ijzer.

Ook dit kastje is bijna klaar hoewel ik wat problemen met de poten heb. De poten lopen schuin naar buiten toe en dat is niet gemakkelijk te bevestigen als je geen prefab ikea doos hebt opengedaan. Het bakje zelf is helemaal met zo'n houten stopjes in elkaar gezet, en ja daar ben ik toch wel wat fier over!
Maar wat mis ik dat materialenmagazijn en kenniscentrum van in Rotselaar! De kennisoverdracht lukt zo nog wel over de telefoon maar mijn poten even onder een bepaalde hoek gaan zagen is nu toch wel wat omslachtiger!

En de zetelopmaak ga ik niet doen. C'est pas pour moi! Het is echt volledig van nul beginnen met een geraamte en veringen en vulling en banden... Technisch gezien is er natuurlijk geen probleem maar het is echt een volledige ambacht leren en daar heb ik nu geen behoefte aan.
Ik besefte deze week dat er een groot verschil is tussen een opleiding gaan volgen omdat je iets echt wil leren of gaan zoeken naar iets waarmee ik mijn tijd kan vullen. En dat laatste werkt dus blijkbaar niet voor mij.

Lien

En als het regent schrijven we nog eens ne blog

Dan installeer ik me eindelijk (na toch wel wat uitstelgedrag) buiten met wat schragen en mijn zaagmachien en dan begint het na een half uurke al te regenen...
en dat doet het nu nog steeds...
Het voordeel is dat ik me nu dan eindelijk nog eens aan een blogske zet. Ook hiervoor kwamen er al geregeld ideetjes voorbij waaien die ik nu zal proberen terug op te rakelen.

Dit weekend hebben we iets nieuws ontdekt: in ongeveer elk dorp werden het voorbije weekend 'forums des assossiations' gehouden. Dit wil zeggen dat zo ongeveer al de verenigingen van het dorp zich samen voorstellen. Dus wij zijn er zo een stuk of drie gaan afkijken op zoek naar een leuke activiteit.
Voor Timon hebben we Kung Fu en Taekwondo gevonden, dat kunnen we volgende week eens gaan uitproberen. Ik ben geïnteresseerd in refection de siège: zetel opmaak/ stoffering of hoe noemt ge dat?

Timon is vorige week goed gestart in CE2 (3de klas). De Juf ziet er fijn uit en ze doet elk jaar een toneel met de kinderen waar ze behoorlijk wat energie in steekt vanaf nu. Hij kwam in ieder geval al enthousiast terug thuis vorige week... alleen over het huiswerk is hij niet zo te spreken en hij heeft me ook al aangeraden om een elektrische fiets te gaan kopen zodat we niet meer te voet moeten maar met de fiets kunnen gaan. Daar word je blijkbaar minder moe van...

Deze zomer heeft een aantal verassingen gebracht:

1. In Frankrijk is het rustiger als in België! In België kon ik plots al het geroezemoes en gebabbel van mijn omgeving weer verstaan en dat was wel heel vermoeiend. Hier is het gewoon achtergrond geluid maar ik versta niet wat een ander tegen elkaar zegt... mmm lekker rustig!
2. In België was het heel fijn om de weg weer te kennen en te weten naar welke winkel je moet rijden om iets te vinden... Het was bv heerlijk om Unikamp nog eens onveilig te maken,  dat hebben we hier toch niet hoor. Hoewel ik onlangs een BHV (ofzo) winkel heb ontdekt die behoorlijk in de buurt komt; deze is alleen veel onpraktischer om naartoe te rijden.
3. En wat misschien wel het meest verrassend was was dat ik na een weekje België naar huis verlangde, naar thuis in Frankrijk.
En het deed deugd om weer "thuis' te zijn :-)

Lien

Recept van de dag

Deze nieuwe rubriek 'recept van de dag' komt er op algemene aanvraag van de wandelclub. We beginnen met enkele sla toppers die de revue gepasseerd zijn en mijn notenkruimels voor bij de yochurt:

Salade van venkel en citrusvruchten
Een super verfrissende salade uit 'Mijn keuken van de zon' Virginie Besançon.

2 grote venkelknollen
2 sinaasappels (of 1 sinaasappel en 1 pompelmoes of citroen)
(1 rode ui in dunne plakjes gesneden, deze doe ik er zelf nooit in)
2 eetlepels parmezaanse kaas in stukjes gesneden
het opgevangen sap van de sinaasappels (en pompelmoes of citroen)
olijfolie
zout en peper
eventueel een beetje rucola/basilicum/munt ter decoratie

Was de venkelknollen en snij ze allebei in de lengte doormidden. Snij ze daarna in heel dunnen reepjes. Snij met een scherp mes de schil van de citrusvruchten, en verwijder hierbij ook het witte vel. Snij daarna de partjes tussen de velletjes uit. Doe dit boven een kom zodat het sap wordt opgevangen.
Doe venkel, citrusvruchten, ui, stukjes parmezaan en eventueel de rucola in een kom.
Maak een dressing van het vruchtensap, zout, peper, en olijfolie. Sprenkel de dressing over de salade.


Regenboogsalade
Een heerlijke 'andere salade' van mijn schoonzussie Alicia.

1 bussel bleekselder in fijne reepjes 'regenboogjes' gesneden
1dunne prei heel fijn gesneden
2 appels met schil in blokjes gesneden
4 eetlepels rozijnen
1 blikje mandarijntjes/ perzikken uitgelekt en in stukjes gesneden
100g walnoten grof gehakt
4 eetlepels mayonaise
2 eetlepels mosterd
1 eetlepel honing of agavesiroop
1à 2 eetlepels citroensap
2 eetlepels walnootolie of olijfolie
peren en zout

Maak een dressing van de mayonaise, mosterd, honing, olie en citroensap. Meng al de andere ingrediënten in een schaal en roer er de dressing onder.


Notenkruimels
Naar aanleiding van mijn 'dieet' heb ik een variatie op crunchy muesli bedacht om over mijn yochurt met vers fruit te strooien. mmmm

200g noten (amandelen, walnoten, hazelnoten, kokosrasp)
100g zaden (lijnzaad, sesamzaad, zonnebloempietjes)
3 eetlepels kokosolie of zonnekloemolie
1 eetlepel agavesiroop
kaneel

Hak de noten en zaden grof. Meng met de olie, kaneel en agavesiroop.
Bekleed een bakplaat met bakpapier en spreid het notenmengsel hierop uit.
Bak de notenkruimels ongeveer 12 minuten op 180°C. Hou de kruimels goed in de gaten want het komt soms op een minuut aan dat je heerlijke goudbruine kruimels hebt of zwartgebrande...
Laat de kruimels op de bakplaat afkoelen en bewaar ze daarna in een afgesloten pot of doos.


Geniet er van!
Lien

Bomvol huis

Na de breiclub eind mei, was het nu de beurt aan het zootje ongeregeld waarmee Jim al een paar keer gaan wandelen is de voorbije jaren, om enkele dagen bij ons te logeren. Om eens een keertje niet naar de Alpen of Ierland te trekken, hadden we afgesproken een aantal tochten te stappen in het "Parc naturel régional de la Haute Vallée de Chevreuse".
Eén van de goeie redenen om dat te doen is de uitbreiding van de groep met Finn, meteen ook de jongste bezoeker die we hier over de deur gekregen hebben sinds we hier wonen:

De Franse lucht doet hem blijkbaar ook geen slecht want op de week dat hij hier is heeft hij zich kunnen omscholen van pissend hondje tot een echte kruiper en slaapt hij meestal goed door 's nachts. Mocht hij nog enkele dagen langer blijven, hij zou waarschijnlijk al fietsend terug naar België kunnen...
Het mag duidelijk zijn dat het dit jaar dus geen tocht van 150 km rond een eiland kon worden of zo, dus hebben we een paar alternatieven ingelast. Zo hebben we een 200-tal coureurs gevraagd om eens door ons dorp te fietsen (met een helicopter boven hun kop),  voorafgegaan door een ganse reclame-caravaan die van alles en nog wat naar je toe smijten (ik heb nog altijd 7 tour-gazetten in de aanbieding); voor de gelegenheid hebben we ook half Parijs gevraagd om zich op de berg bij ons te posteren.

 

Dat wil niet zeggen dat er helemaal niet gewandeld werd hé, maar uiteraard wat minder dan andere jaren (ook de hitte zat daar wel voor iets tussen). Afspraak voor volgend jaar de Pyreneëen is (bijna) gemaakt!

Jim

Frankrijk is toch een schoon land hé

als je er:
* de trage, onzinnige, Franse administratie
*  het (meestal) even slechte weer als in België
* het niet bestaan van frietkoten
* nauwelijks bestaan van cafés
* en als je dan al Belgisch bier vindt, is het aan een schandalige prijs
* de vuilkar die twee maal per week om 6 uur 's morgens "piep piep" achteruit je straat in rijdt
* de onlogische regels (verkeer, wetgeving, ...)
* het altijd Frans moeten spreken
* het 'overdubben' van elk niet franstalig woord op TV
* de vreselijk slechte isolatie van een duur huurhuis
* de regelmatige, trein- of, vliegtuig- of beide stakingen of onderbrekingen allerhande
* de vluchtheuvels (lijken soms meer op vluchtmuren) alle 500 meter


bijneemt,

je krijg er wel voor in de plaats:
* een prachtig land waar je je bijna steeds op vakantie waant
* veel en lekkere kaas
* veel en lekkere wijn
* veel tijd om (rustig) te eten
* heel grote ronde punten
* op vakantie gaan naar zuid-Frankrijk is geen 1000km karren meer (bv. de "Cevennes" is een dikke 600km van de deur, zie foto's)
* een echte koffie-cultuur
* een zoon die binnen x tijd perfect tweetalig gaat zijn
* dat je je gedacht vrijuit en luid kan uiten omdat die Fransen dat toch niet verstaan (totnogtoe toch nog niet in affronten gevallen)
* de 'tour de France' die op 200m van de deur passeert

Jim

6 maanden in Frankrijk

We zijn net tot de vaststelling gekomen dat we hier ondertussen al een half jaar zitten! Wat doet dat zoal met een mens? Awel, om eerlijk te zijn, best wel veel goeds in ons geval.

Zo heb ik (Jim de gepatenteerde luiaard) bijna elk weekend goesting om 'een uitstapje' te doen. 't Was weer van dadde gisterenavond/deze morgen. Ik wou eens naar Chartres gaan; het ging min of meer schoon weer worden (wil zeggen: gene regen van 's morgens tot 's avonds), er is/was vanalles te doen en het is "vlak bij de deur" (dwz. 60km rijden, maar een uurtje van hier, zo dachten we in België ook niet hoor).

Deze morgen... motregen ... Lien in een "bwa ja dan" mood ... Timon die niet naar Chartres wil gaan ... ikzelf vrij afgepeigerd sinds een paar weken ... en toch, we zijn den auto ingesprongen en naar Chartres vertrokken. Resultaat:

  

Lien: haar Chartres-trauma dat ze 20 jaar geleden, opgelopen heeft omdat ze de kathedraal gedurende een week moest tekenen terwijl ze haar regels had, volledig weggevaagd. Chartres is nu volgens haar een bruisende stad, de grootte van Leuven, met vele leuke winkeltjes, en fantastische activiteiten (muziekbandjes, marktjes, ...) op elke hoek van de straat.

Timon: en wandelen gaat meestal ook niet samen tenzij er wat avontuur in zit, dus een labyrint hier of daar tegenkomen komt altijd van pas.

 

of als je hier een daar wat onnozelaars op straat tegenkomt

 

 

 en als hij eens zijn 'foere' kan uitleven. Hij werd meteen uitgeroepen tot 'tailleur de pierre'

 

 

Living special

 

Tot nu toe bleef ik met een ontevreden gevoel over mijn living zitten. Er waren een aantal elementen die niet klopten in het plaatje... En ja, Lientje blijft zich daar aan storen... Zelfs na mijn verfbeurt en een herschikking bleef het knagen en knagen.

En toen kwam Ikea met een keitof groen zetelke dat mijn grote oude kast van op kot plots tot zijn recht deed komen, joepie! En twee oude versleten krukjes van op de rommelmarkt vullen het geheel aan.

De salontafeltjes komen van Maisons du Monde. 

Haha, dat begint hier al op zo'n interieur magazine te trekken : )

 Eindelijk stoelen die bij mijn ronde tafel passen : ) 

Ik ben al ongeveer 4 jaar naar stoelen aan het uitkijken zonder resultaat: soms was de extreem hoge prijs de afknapper maar meestal waren ze mooi maar zaten de stoelen niet goed (of omgekeerd) en dat is toch wel een aspect dat we niet over het hoofd kunnen zien hé...

En nu is er dus de stoel die ik prachtig vind en die goed zit en ook. En elke keer als ik ze hier zie staan geniet ik mateloos van het zicht ; ) De lijn van de poten zijn gewoon prachtig!

 

Wist je dat...

• Dat ik die vrijdag inderdaad bij de Belgische Mieke in Saint Rémy Lès Chevreuse op bezoek ben geweest. En da was fijn!
  Het was fijn om eens met iemand te praten die in hetzelfde schuitje verkeert. Die dezelfde bemerkingen heeft over de franse bouwstijl, die al een oplossing had gevonden om naar Vlaamse televisie te kunnen kijken, die ook 'thuisblijfmama' is geweest en dat nu nog steeds is ook al zijn haar kinderen ondertussen groot...

•   Dat Timon nog één week langer school heeft dan jullie maar dan ook kan genieten van een welverdiende grote vakantie.

• Dat ik ondertussen al 9 kilo ben afgevallen met de tips van Amber Albarda, joepie!
  Het zijn eigenlijk een aantal eenvoudige tips die mij hier nu goed afgaan en resultaat opleveren:
  Suiker eet ik al meer dan vier jaar niet meer, dus dat was al geen moeilijke opgave meer. Het heerlijke verse witte stokbrood laten liggen was dat dan weer wel...
  De belangrijkste tip is om vers eten te bereiden en de kant-en-klaar-spullen in de winkel te laten liggen: zelf koken met een berg verse groenten; dat lukte me de laatste jaren niet meer zo vaak thuis. Hier lukt het weer opnieuw...
  Als je graanproducten eet kies je die volkoren : ) En als je koolhydraten eet neem je er altijd (wat) eiwitten bij.
  Maar heel verrijkend voor mij is om na 18u geen koolhydraten meer te eten. Wat erop neerkomt dat mijn avondeten koolhydraat-vrij is (en mijn middag maal ook regelmatig). Mijn eerste reactie was zoals de meesten: maar dan heb je toch onmiddellijk weer honger! Neen dus, ik heb zelfs minder honger en een opmerkelijk minder opgeblazen gevoel. Ook de volgende morgen. Ik heb me voorgenomen om dit te blijven doen!
  Voor de rest zijn er natuurlijk de 'goede vetten' eten enzo...
  In het begin was het even zwoegen en zweten om eraan uit te kunnen maar ondertussen heb ik zelfs al enkele heerlijke oplossingen gevonden om bv een crumble te bakken die helemaal ok is en heerlijke noten-en zaden kruimeltjes voor op mijn yochurt met vers fruit 's morgens...
  Gezond eten maken kan dus heel erg lekker zijn : )

•  Dat wij nu dus ook naar de Vlaamsche Televisie kunnen koekeloeren. Het Belgisch Kampioenschap Wielrennen was zo ongeveer de primeur!

• Dat Ikea een nieuwe Stockholm collectie heeft die mooi is... en waardoor de ontbrekende puzzelstukjes in mijn  living eindelijk op zijn plaats vallen.  :-))))) of hoe hard kunt ge nu eigenlijk smilen?

• Dat  we sinds twee weken de trotse eigenaars zijn van onze Carte Vitale. Dat wil zeggen dat we vanaf nu ook mogen ziek worden. Maar hopelijk blijft onze gezondheid van dezelfde kwaliteit als het laatste jaar en moeten we die kaart gewoon nooit gebruiken...

• Dat onze dampkap voor het eerst werkt  nadat mijn vader is langs geweest... (en nog een hoop andere dingen) Merci!

• Dat mijn tuinstoelen er weer als nieuw uitzien nadat mijn moeder is langs geweest, ook merci!

• Dat we nu ook een echte boekenkast hebben die nu bijna is ingeladen... oooh!

Ontmoetingen...

Deze week stapte ik mijn deur uit met een mand vol strijk om die eens naar het strijkatelier te brengen. Gewoon omdat ik dat helemaal niet graag doe en ik hier elke morgen voorbij een strijkatelier om de hoek wandel... en dat wilde ik nu wel eens uitproberen. 

Maar bij het buitenkomen stond mijn (toffe) buurvrouw met een andere dame te praten. Deze dame, vanaf nu Barbara, complimenteerde mij met mijn voortuintje dat ik tijdens de voorbije weken heb proper gezet en aangeplant. Soms was het even wachten op een regenvrije dag... maar ik ben content van mijn werk: elke keer als ik vertrek of thuiskom maakt het me gelukkig om mijn tuintje te zien : )

Toen begon Barbara plots in het Nederlands te praten tegen mij, het moest van ver komen maar het was wel sjiek! Ze heeft vroeger blijkbaar een aantal jaren in Nederland gewoond en gewerkt. Bovendien heeft ze zo’n 10 jaar geleden in ons huis hier gewoond, vandaar dat ze mijn buurvrouw kent : )

Ze begon meteen wat na te denken over Nederlandse en Belgische mensen die ze hier kent in de streek en er is blijkbaar ook een soort Nederlandse taal gemeenschap (wat dat ook juist wil zeggen) in een kasteel wat verderop. Ze is eventjes mee binnen gekomen om een telefoonnummer te zoeken van een Belgisch koppel dat hier iets verder woont, en zo heb ik hier nu een telefoonnummer van een Mieke. 

Een beetje gegeneerd heb ik dan toch de moed gehad om deze Mieke op te bellen, en ik kreeg een heel vriendelijke dame aan de lijn. Zij zijn zo'n 20 jaar geleden voor 3 jaar naar Frankrijk gekomen... maar daar verneem ik volgende vrijdag meer over als ik op de koffie ben bij Mieke... spannend allemaal!

Ook bij Barbara mag ik eens iets gaan drinken en dat ga ik zeker doen na de uitleg van mijn buurvrouw gisteren: Barbara heeft blijkbaar een prachtig ingericht huis met speciale Chinese meubels... en als ik huisjes mag kijken ben ik niet te houden natuurlijk : )

Lien

Uitstapjes

Ridder Timon verdedigd een schone schare vrouwen op wandeling door de bossen van Chevreuse.

 Wandeling in Poigny La Forêt met

Salamander.

Jim met punthoofd

De schoen van Amélie Poulin

 

 In de klimboom in Thoiry zoo

Timon et son copain à Thoiry zoo

Het leven zoals het is ''Saint Rémy'', aflevering 1

Het is al weer even geleden hé, awel daar gaan we nu iets aan doen. Er is dan ook al weer heel wat gebeurd. En soms ook heel weinig...
Dat gebeurt me nu de laatste tijd steeds vaker: geen zin, voor niets. Geen zin om te poetsen, om die ramen op de bovenverdieping eindelijk eens te gaan poetsen, om die wc's nu eens heel grondig te kuisen zodat de aanslag allemaal weg is en ik weer op een proper toilet kan zitten. Te lui (en geen oplossing) om dat boekenrek de living uit te werken, geen zin om de russen tussen de tegels van het terras te trekken... en al die andere dingen die eigenlijk zouden moeten gebeuren.
Ik heb er gewoon even genoeg van!

Dus die Living-special houden jullie nog steeds te goed tot ik die laatste zaken ook veranderd heb, en misschien duurt het nog wel even : )


Het probleem is dat het hier zo ondertussen wel ingericht raakt, maar nog net niet af, en ik dus niet weet wat ik hier nu ga doen... Misschien stel ik alles wel wat uit omdat de grote 'Loekenbeer' op de loer ligt: het grote gat? Het is natuurlijk geen nieuwe vraag voor mij, het is er zo eentje dat steeds weer opnieuw komt aankloppen... wat ga ik doen? wat moet ik doen in mijn leven?
Mijn zelfstandige statuut is gestopt en dat klopt ook helemaal. Ik ga hier niet opnieuw zelfstandig worden omdat het statuut hier geen mogelijkheden bied voor poem-Bah. Of ik moet de inhoud volledig aanpassen naar 'services'.
Ik ben vorige week beginnen rondkijken naar een cursus om te volgen, tot nu toe helemaal niet evident om eraan uit te kunnen. En nog niets naar m'n zin gevonden. Bovendien beginnen de meeste dingen pas in September, en dat lijkt nu nog gigantisch ver weg.
Dan blijft er nog de optie 'gaan werken'. Die had ik vorige vakantie volledig van de tafel geveegd want 'hoe lossen we dan al die vele en lange vakanties hier op?' En ik zou bovendien erg graag iets doen dat me ligt en niet weer opnieuw in de verkoop gaan staan omdat dat nu eenmaal gemakkelijk is om werk in te vinden.
De juf van frans reikte ook nog de optie van vrijwilligerswerk aan.
Wat nu nog maar eens duidelijk word is dat ik niet gelukkig word van poetsen, strijken en eten maken alleen. Dat heb ik nooit gehad en ik vrees dat dat ook nooit zal komen.
Dus wat zal het worden???

Vorig weekend kwam de breiclub langs. We zijn samen naar Paris gereden, voor het eerst sinds ik hier woon, heerlijk! Dat is toch de moeite om te herhalen. Nadien was mijn hoofd weer een en al explosie aan ideeën, waarvan er toch al eentje is uitgevoerd: mijn stoelen hebben een kleurtje gekregen. En ik ben er heel tevreden over!
Dag twee hebben we nog een flinke wandeling gemaakt voor het busje weer huiswaarts reed. En toen deed het even pijn. Of misschien was het toch wel wat langer dan 'even'.
Liefjes ik mis jullie nog steeds!

Onderweg naar de grote stad (deze foto is perfect om de privacy te bewaren : )

Lien

En als de zon schijnt...

Hoog tijd om weer eens een voor en na reeksje te maken! 

Hieronder ziet ge onze tuin, zoals ge kunt zien is die gewoon rechttoe, rechtaan... en zoals ge misschien wel (of nie) weet, ben ik niet echt te vinden voor een gewone rechte lap tuin zonder meer... Ook Timon moest onlangs toch stellig duidelijk maken dat onze tuin hier minder mooi is dan in Wilsele. Het ligt toch niet alleen aan mij hoor! Of hij heeft toch ook enkele genen van mij doorgekregen...

 

 

 Dus daar heb ik dan maar iets aan gedaan... 

Maandag hadden we al wat gras omgespit en gisteren ben ik een voorraad kruiden gaan kopen om er een kruidentuin van te maken. Die miste ik al... mijn kruidentuin. Zo gewoon naar buiten stappen en wat munt, rozemarijn, marjolein,... gaan halen om in je eten te doen, hoe heerlijk is dat!

Dus als alles nu wil groeien in mijn nieuwe zonnige tuin kan ik daar weer lekker van genieten : )

De zwier (op de eerste foto) is ook duidelijk toe aan wat opfrissingswerken! 

Het staat op de planning!

Ook de andere kant van de tuin heeft een kleine up-grade ondergaan. Je ziet (of ziet ze misschien niet) de pas geplante frambozenstruikjes (die van de paashaas ja). Hier moet ik misschien wel wat langer op wachten maar die eerste frambozen gaan smaken! MMMmmmm

Ik moet zeggen dat ik heel blij ben dat we een tuin hebben, het deed echt wel deugd om even met mijn handen in de grond te kunnen zitten. En iets nieuw bedenken natuurlijk ook... Eigenlijk is het gewoon heerlijk om iets te creëren: om van niets 'iets' te maken, om iets lelijk om te toveren tot iets moois... ook al is dat allemaal relatief.
Binnenkort een up-date van de living die ondertussen ook geverfd is...

Lien

Paques en France

Eergisteren zijn we naar de 'grand chasse au oeufs' in ons dorp geweest tussen de sneeuwbuien door.

Gisteren, na de paaseitjes rapen in onze tuin, hebben we een heerlijke wandeling gemaakt in Dampierre. Het is hier toch echt wel schoon zelle!

Onderweg kwamen we een schoon huis tegen dat we wel zien zitten! Jammer dat er zoveel poort op de foto staat...

En tot slot, zijn we vandaag voor het eerst buiten in onze tuin geweest... We  hebben daar van de zon genoten, het gras afgereden, een katapult gemaakt, de zwier uitgeprobeert, twee frambozenstruiken, een kiwibes en een rabarber geplant die de paashaas gebracht had  : ) en een stukje gras omgespit om een kruidentuin aan te leggen.Wat een klein beetje zon al niet allemaal kan doen...