Huizenkijkerij

Na een paar slapeloze nachten kon ik dan 's morgens vertrekken naar la France. De zenuwen waren veel hoger opgelopen dan de andere keer en vooral de vraag: 'en als er deze keer niets is dat mij aanstaat, moet ik dan vrede nemen met iets waar ik mij niet goed bij voel?' maakte me onzeker.

Er stonden 6 huizen op de lijst om te bezoeken en het begon al goed bij nr1: Een prachtig gerenoveerd klein dorpshuisje met een koer. Er waren mooie materialen gebruikt en voldeed volledig aan mijn smaak en het idee van ergens in Frankrijk te gaan wonen. Op dit huisje was al een optie genomen, dus we stonden op de tweede plaats.

Nr 2 was een huis dat ik zelf had doorgestuurd omdat de tegels mij aanstonden en de grote dubbele vensters in de living voor veel licht zorgen. De keuken zag ik ook volledig zitten... en dan waren er nog 5 slaapkamers, een dressing en een grote overloop. Aan plaats dus geen gebrek!
De tuin was niet schoon (recht en leeg) maar daar kan altijd iets aan gebeuren natuurlijk.

De volgende huizen vielen af en ondertussen hadden we ook al telefoon dat het eerste huisje verhuurd was. En dan kwam nr 6: een huis dat ik op voorhand een beetje had afgeschreven wegens een gigantische grote dennenboom in de tuin (ik heb niet zo'n beste relatie met dennen...). Maar dat huis was ook onmiddelijk ok, de indeling zat helmaal goed, de keuken was meer dan goed, de tuin was erg mooi ondanks de den en aan plaats ook geen gebrek.

Dus hadden we twee huisjes over, veel groter dan dat we tot nu toe gezien hadden in die prijsklasse. Alletwee met hun eigen voor én nadelen. Ze voldeden allebij aan onze wensen en we zagen het in allebij zitten om te wonen, zonder voorkeur voor het ene of voor het andere...
Dus we hebben ons voor beide huizen opgegeven en beslist dat het eerste huis dat Ja zegt tegen ons ook onze Ja zal worden.

En die Ja kwam gisteren avond al...voor het tweede huisje, Joepie! Ik merk dat ik nog  niet volledig enthousiast kan zijn tot we het daadwerkelijk getekend hebben... maar dat heeft zo zijn redenen hé! Maar we hebben nu in ieder geval een ja van de eigenaars, een afspraak om woensdag te gaan tekenen en de eigenaars te ontmoeten (dit zijn blijkbaar zelf expats...), dat is toch al veel verder dan bij het appartement de vorige keer...
En zo ziet ons optrekje eruit aan de buitenkant:

We zijn gisteren voordat we naar huis reden nog eens opnieuw naar dat huisje aan de buitenkant gaan kijken en het dorje eens gaan verkennen...
Het huis staat in een doodlopend straatje in een echt frans dorpje, Saint Rémi lès chevreuse, een vakantieplek midden in het natuurpark van Chevreuse! We hebben er al een marktje ontdekt op zaterdag en woensdag. Er is een bakker, een paar immo-kantoren, een kapper en nog een paar 'petit commerces'. De school is in het dorp en voor boodschappen te doen moet je naar een nabijgelegen dorp (geen 5min met de auto). En tijdens onze doorrit heb ik in de twee naburige dorpen al een biowinkel ontdekt!

Nog even wachten tot woensdag en dan kan ik beginnen plannen maken over de indeling en de kleuren...

Lien