De grote paniek van die nacht is al weer lang achter de rug hoor! Ik denk dat de grootste schock was: nu gaat het hier echt gebeuren en ik kan niet meer terug... waaaaahh!
Nu de vorm concreet word schiet ik in actie. Ik begin plannen te maken over indelingen en hoe we sommige dingen kunnen regelen, ik ben vertroken! Ik heb er zin in en dat is heel prettig.
Bij ons eerste bezoek aan Versailles in de paasvakantie was mijn droom zo'n beetje in duigen gevallen: door inspirerende straatjes Timon naar school brengen, op de markt groentjes gaan kopen om te koken, een leven te voet met alles in de buurt... inspiratie opdoen om zelf verder te werken...
En nu klopt dit plaatje plots weer wel. Er staat mij een leven 'à pied' voor de deur en ik zie het helemaal zitten: Je jas aantrekken en uit eten gaan, door de straten Timon naar school brengen en kunnen opvolgen wat er zich in de etalages afspeelt, de trein om de hoek pakken naar Paris om stof te kopen of een museum te bezoeken, met de auto naar het nationale natuurpark van Chevreuse om te wandelen, te voet naar een opleiding ( of eventueel werk?), bezoek ontvangen in ons mooie appartement, misschien kan ik mijn voiture wel achterlaten..., te voet naar de markt om groentjes te kopen, en eerst natuurlijk dat appartementje inrichten!
Mijn eerste gevoel in deze stad was heel fijn, mijn eerste gevoel in dit appartement was super... Ik kijk er naar uit!
Lien
testen hoe ik een reactie plaats
BeantwoordenVerwijderen