et j'ai pleuré, pleuré, et on a décidé.

Gisteren hadden we opnieuw een rendez-vous met Nathalie voor de grote huizenjacht...

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het de laatste weken niet zo gemakkelijkk heb gehad, het is me de laatste week pas gelukt om terug een sprankje positiviteit ten aanzien van onze verhuis tevoorschijn te toveren. Ik had er helemaal geen gevoel meer bij.
Dit in groot contrast met hoe ik mij hier thuis voelde: goed in mijn vel, goed in mijn huis, vol van ideeën voor web-sites, geboortekaartjes, sjalen, hartjes:  een ware explosie aan creatief gedachtengoed... heerlijk dat ik dat eens in volle stroom kan meemaken!
Mede hierdoor valt de afwezigheid van mijn man gedurende de week voor mij ook mee. Ik ben er ondertussen ook al wel een paar jaar aan gewend natuurlijk en nu is het gewoon duidelijk: van maanag tot vrijdag is hij er niet. Duidelijkheid geeft ook rust.

Maar nu dus over gisteren! Nathalie had ons al gewaarschuwd dat het erg kalm was de huizenmarkt maar dat er toch een paar de moeite waard waren, dus er was een halve dag voorzien. Tot er plots een reeks huizen in Montigny bij kwamen...
Dus een héle dag huizen en appartementen bekijken: van het ene naar het andere en dan 's avonds beslissen... Het was een erg lange dag en een erg korte nacht!
(Toch even vermelden dat het echt de moeite waard is om zo'n begeleiding te nemen moest je ooit voor dezelde uitdagingen komen te staan. Je bent zelf meer als een maand bezig om te bezichtigen wat wij gisteren op één dag hebben kunnen  zien)

Na onze dag hadden we drie mogelijkheden over: 2 huizen en één appartement. Het appartement in perfecte staat, de twee huizen hadden allebei de nodige lagen verf enzo vandoen.
Het was voor ons allebei duidelijk dat het geen zin had om nog te wachten op beters... We hebben een erg uitgebreide selectie woningen gezien. De huizen zijn altijd in slechtere staat dan het gemiddelde appartement en een appartement dat nog beter was dan dit zouden we niet meer vinden. (we waren hier de eerste bezoekers dus dat was sowieso snel beslissen)
Bij een tasje thee en een biertje hebben we dan een puntenverdeling gemaakt: en ze scheelden allemaal een half puntje... Ze hadden allemmaal hun eigen voordelen en nadelen...

Ik zal misschien nog even opnieuw de streek situeren: iedereen kent Parijs, de hoofdstad van frankrijk.
Ten zuid-westen van Parijs ligt Versailles, van bij ons aan de andere kant van Parijs dus (dat zullen jullie normaal ook nog wel kennen)
En dan nog een beetje verder heb je de stad Montigny- le-Bretonneux (in Saint-Quintin-en-Yvelinnes).
Je kan Montigny dus een beetje vergelijken met Leuven ten opzichte van Brussel. Het is een nieuwe stad waar ik een fijn gevoel heb, maar dat had ik al eens uitgelegd zeker?!

Dus nu kan ik verder uitleggen over de huisjes:

1. Het appartement ligt midden in het stadscentrum van Montigny, alles op wandelafstand, inclusief mooi park in de stad. Zeer goede staat en afwerking (echte parket door het hele appartement) Mijn onmiddelijke 'Ja'. Maar kan je met een kind op appartement zitten? Kan Jim in het midden van een stad leven en tot rust komen? Is de school in het midden van de stad goed genoeg?
2. Het eerste huis ligt in Voisins-les-Bretonneux: te vergelijken met Wijgmaal. Een woonwijk 'au calme', school en dorp op wandelafstand alsook een park waar mama's met de kinderen gaan spelen en dichtbij het begin van het grote nationaal natuurpark van chevreuse... Het huis in slechstte staat: dit moet echt overal met een laag verf bewerkt worden, maar dat zou ook een voordeel kunnen zijn, géén isolatie en nog een paar gekke dingen. Een grote open keuken en mooie, kleine tuin als extra.
3. Het tweede huis lag in de rand van Montigny: neem Kessel-lo als vergelijking. De school recht voor de deur en aan twee kanten de mogelijkheid om naar een park te wandelen (provinciaal domein kessel-lo) Voor mij voelde het hier druk en wemelig aan in de straten, het huisje was in vrij goede staat maar toch ook nodig om te verven en een groot nadeel voor mij was de ligging van de keuken: volledig appart, hier ben ik dan ook op afgeknapt. Dit huis zou Jim zijn eerste keuze geweest zijn.

Dus na nog discussieren viel het laatste huis dan toch af. Zowel keuken en tuin waren in het andere huis beter en het lag dan nog eens veel rustiger...

Dus wij nog eens terug naar dat huisje in Voisins gereden. Daar buiten aan het kijken kwamen de bewoners net van een wandeling terug en de meneer nam nog even tijd om met ons te praten. nog eens heel erg bedankt meneer! Nu kwamen we dus te weten dat de verhuurder helemaal niet voor zijn huisje zorgt: als er problemen waren moest de huurder zijn plan trekken, geen isolatie, je moet het wasmachine uitrekken om de droogkast te kunnen gebruiken, waarschijnlijk zelfs geen aarding voor de electriciteit,... tegels die losliggen, enzovoort... hij was heel content van de omgeving en ze deden alles te voet... maar.

Allemaal goed en wel maar ons Vake woont niet om de hoek in Voisins en als ik zo'n hoge huur betaal heb ik het graag allemaal netjes en inorde! Onze conclusie was: hier gaan we ruzie over beginnen te maken met elkaar en dat is het ons niet waard!

Dus toen bleef alleen nog het appartement over! 

Op dit moment kon ik de switch niet terug maken naar het appartement. Ik had het losgelaten omwille van de rust, de doodlopende straat, de mogelijkheid voor Timon om te spelen met vriendjes uit de buurt, de school en de tuin voor ons...

En Jim wou nu laten weten wat we gingen doen...

STRESS! Maar uitstellen heeft inderdaad ook geen zin...

Dus we hebben een appartement in centrum Montigny le Bretonneux toegezegd! 

En hier verdween ik verder de radar. Ik kon niet meer voelen, en ik geraakte daar helemaal van in paniek. Ik kon de possitieve zaken van het appartement niet meer zien alleen één grote vraag kunnen wij in een stad wonen? kunnen wij op een appartement wonen? Kan je dat een kind aandoen?

Middernacht: dit klopt niet voor Timon, ik voel mij schuldig naar Jim en Timon... et j'ai pleuré, pleuré

Gaan we nu echt naar Frankrijk verhuizen?

Vanmorgend (om 6u al) was er wat rust en kon het possitieve van het appartement weer naar boven komen: het is gewoon een prachtig appartement met 4(!) slaapkamers, gemakkelijk te poetsen, plaats voor mij, goed gevoel voor mij, plaats voor Timon met zijne Lego, plaats voor ne grote zetel voor Jim en last but not least plaats voor bezoek! Joepie!

Een prima keuken, midden in 't stad, alles te voet, winkels in de buurt voor inspiratie en aankopen, prachtig park op 600m, op 1 à 2km la base de loisir: groot recreatie domijn met allerlij activiteiten... 

En het leven in de stad moeten we gewoon allemaal uitproberen om te zien of het ons lukt. En als dat niet zo is moeten we gewoon een ander onderkomen zoeken: we huren tenslotte maar!

Toch nog even meegeven dat Timon duidelijk juichende vuisten omhoog stak bij ons nieuws: zijn mooie park is in de buurt en zijn tekening van hoe we ons huisje er wilden hebben uitzien komt duidelijk het meest in de buurt: een giga huis met héééél vééél raampjes en een bowlingbaan beneden (die is in een commercieel centrum om de hoek!)

Lien