28 december

Vandaag ben ik lekker lang in bed blijven liggen, het deed deugd. Ik heb lekker geslapen in onze nieuwe kamer, in ons eigen bedje, onder mijn eigen dekentje... naast mijn man. Het voelt als terug gaan samenwonen.
Vorige week maakte ik me de bedenking dat appart wonen zo slecht nog niet is, het heeft althans zo zijn voordelen... één van die voordelen is dat je geen verwachtingen hebt naar die andere. Als ik alleen thuis ben weet ik dat ik bv Timon zelf in bed moet steken, dat ik er zelf moet aan denken om de vuilbakken buiten te zetten of dat ik zelf voor de afwas moet zorgen... en dat lukt dan ook allemaal. Maar als je met z'n tweeën bent dan verwacht je dat die andere een aantal van die werkjes opzich neemt en als dat dan niet gebeurd volgens jou verwachting... dan ben je teleurgesteld...
Ik ben benieuwd of ik dit inzicht kan voor ogen houden nu we weer samen wonen!

De eerste was heeft vandaag al opgestaan en daarna heb ik op Timon's vraag de tv geïnstalleerd. Die hebben we dan ook meteen uitgetest... en dat uittesten heeft een beetje langer geduurd dan voorzien... maar het is per slot van rekening ook vakantie hé!

Na de middag hebben we de speelkamer uitgepakt en ingericht en heb ik ook in de living en mijn kamertje eventjes gerommeld. Daarna zijn we naar de winkel geweest alwaar ik eventjes mijn evenwicht verloor in de grootsheid en overvloed. Normaal gezien een feest maar nu was het te overweldigend... we hebben er dan ook iets langer over gedaan om de nodige zaken te vinden en nu moet er toch één klein minpuntje genoemd worden over de franse winkels die zo een schat aan heerlijkheden en lekkernijen te bieden hebben: ze hebben geen Dreft wasmiddel (al in twee winkels gechekt)... en op wasmiddelgeurtjes ben ik nogal kieskeurig, dus dat word uittesten...
En naast deze Intermarché die we vandaag bezochten ligt ook een Bricomarché: joepiejee!

Deze avond heb ik hier met plezier staan koken in een ontplofte rommel keuken. Het was nog eens een echt kotgerechtje: pasta met gestoofde groentjes, noten en feta onder. Dat smaakte lekker nostalgisch.
Soms heeft een mens toch niet veel nodig om gelukkig te zijn...

Lien