Voilà, alles (behalve de keuken, want die pakken de verhuizers in) is ingepakt om morgen op de grote camion te verdwijnen richting Frankrijk. En hier zitten we nu met twee naast elkaar in onze zetel in Belgique, voor de laatste keer. Deze middag nam ik ook mijn laatste bad in ons eigen huisje en Timon wees me erop dat het niet de laatste keer is want we komen toch nog terug! Welja, waarschijnlijk heeft hij gelijk maar dan is er voor mij opnieuw een eerste keer...
De voorbije weken zijn voorbij gevlogen, soms was er even het gevoel van 'help alles komt op hetzelfde moment' maar toch was er een algemeen gevoel van rust over mij. Ik begrijp het zelf ook niet zo goed, maar het was toch maar mooi meegenomen! Ondanks dat het allemaal wel heel spannend is kon ik er gerust naar toeleven. Daarnaast blijft het allemaal zo irreëel ook al ben ik de hele tijd praktische zaken aan het regelen geweest om te verhuizen... ik kan het nog steeds niet vatten...
Als toemaatje is ons huisje nog verhuurd geraakt voor we vertrokken zijn (aan de eerste mensen die komen kijken zijn) dus dat is ook al weer een zorg minder!
Deze avond als we naar huis reden van een laatste bezoekje kreeg ik plots zenuwen: 't is echt, ik heb dat niet gedroomd ofwa?!
Nee ik heb da nie gedroomd, morgen vertrekken we!
Lien
Geen opmerkingen:
Een reactie posten