Poetsch

Ik zal het maar bekennen: in België had ik de enorme luxe dat er iemand kwam poetsen in ons huisje. Heerlijk om te weten dat het elke 2 weken van boven tot onder helemaal proper werd gemaakt. Bovendien was ikzelf de hele tijd dat er gepoetst werd bezig met alles grondig opruimen, al die dingen die hier of daar op een kast terecht kwamen... Het resultaat was dan ook telkens om van te genieten.
Maar ja, nu woon ik dus al een tijdje niet meer in België... en de poetsvrouw komt niet tot hier... Dus heb ik  het voorbije 9 maanden heel dapper geprobeerd om flink zelf te poetsen. Soms lukte dat maar vaak ook niet. En wat vooral het frustrerendste was is om te merken dat ik dat eigenlijk niet tegoei kan: poetsen. Dan heb jebv net gepoetst en zet je je op je gemak op het toilet waar je merkt dat je het pombakske vergeten bent. Of ge gaat in uwe luie zetel zitten om een boekske te lezen en dan ziet ge dat er nog stof op het kastje ligt: vergeten af te stoffen...En dat is dan wel balen!
Na het opruimen heb ik het gevoel dat ik flink gewerkt heb, stofzuigen lukt ook nog zonder veel moeite maar verder geraak ik niet... Dus ik kwam tot de constatatie dat ik zelf niet kan poetsen naar mijn eigen normen.Vervelend!
Nadat ik mijn probleem op de tafel had gelegd zijn we tot een verrassende oplossing gekomen, alé ik had me daar toch niet aan verwacht: we gaan samen poetsen!
En dit weekend hebben we er al meteen een lap op gegeven, zelfs Timon heeft helpen opruimen... Na ongeveer 2u30 waren we klaar met een grondige poets! Wat is het toch heerlijk zo'n proper én opgeruimd huis :-)
Het plan is om elke maand samen grondig te poetsen en dan kan ik tussendoor met mijn stofzuiger overleven. Hawel, zo zie ik het wel zitten zelle! Merci Sjoe!

Maar wat doe ik dan allemaal ipv elke dag te poetsen?
Awel, de voorbije maanden heb ik me tussen de vakantie door kunnen uitleven voor Beestig! Zowel logo als naamkaartjes en website hebben vorm gekregen. Voor de nieuwsgierigen onder jullie: www.beestig.eu

Deze tafeltjes heb ik al lang geleden uitgetekend en zijn nu in 't echtentechtig af. Ze zijn niet perfect rond maar met de losse hand uitgezaagd waardoor ze allemaal uniek van vorm zijn. De pootjes zijn van ijzer.

Ook dit kastje is bijna klaar hoewel ik wat problemen met de poten heb. De poten lopen schuin naar buiten toe en dat is niet gemakkelijk te bevestigen als je geen prefab ikea doos hebt opengedaan. Het bakje zelf is helemaal met zo'n houten stopjes in elkaar gezet, en ja daar ben ik toch wel wat fier over!
Maar wat mis ik dat materialenmagazijn en kenniscentrum van in Rotselaar! De kennisoverdracht lukt zo nog wel over de telefoon maar mijn poten even onder een bepaalde hoek gaan zagen is nu toch wel wat omslachtiger!

En de zetelopmaak ga ik niet doen. C'est pas pour moi! Het is echt volledig van nul beginnen met een geraamte en veringen en vulling en banden... Technisch gezien is er natuurlijk geen probleem maar het is echt een volledige ambacht leren en daar heb ik nu geen behoefte aan.
Ik besefte deze week dat er een groot verschil is tussen een opleiding gaan volgen omdat je iets echt wil leren of gaan zoeken naar iets waarmee ik mijn tijd kan vullen. En dat laatste werkt dus blijkbaar niet voor mij.

Lien