La préfecture nr°2

Vanmorgen was ik even helemaal ontmoedigd: alles lag weer vol sneeuw en ik had me voorgenomen om naar de Préfecture te gaan... Vrijdag was er voor Jim iets tussengekomen, en vermits ik nu zelf ook cheques heb had ik besloten om alleen te gaan. (Sinds vorige week ben ik terug mijn eigenste zelfste Lien Verbeeck! Ik heb nu een bankkaart met mijn eigen naam en bijbehorende cheques, joepie!).

Dus heb ik vanmorgen eerst mijn boek maar uitgelezen waarin ik eergisteren was begonnen. En dan had ik even de 'boek is uit' blues. Zo'n sneeuw-weer doet mij bij de open haard kruipen onder een dekentje om te lezen en niet buiten te komen. En ik moet eerlijk zeggen dat ik er wel meer soorten blues van krijg.
Ik wacht nog steeds om de living te mogen verven, ze hebben nu eerst nog om foto's gevraagd... Ik merk dat ik er al mijn inricht-goesting door kwijtraak, ik doe zelfs niet verder aan wat wel kan gebeuren... j'ai pas d'envie. Maar het was in elk geval een goei boek!

Om 10u was het geminderd met sneeuwen en ben ik dan toch vertrokken naar Rembouillet. In de prefecture aangekomen wist ik al dat ik naar het onthaal moest om daar het hele stapeltje in een doorschijnende brievenbus te steken. Maar de mevrouw gaf me toch een nummertje om in de rij gaan aan te schuiven voor een loket... Ik had deze keer geen lectuur voorzien, mijn boek was toch juist uit... Gelukkig waren er een hoop mensen al weggelopen van het lange wachten zodat er telkens een paar nummertjes ineens verder gedrukt werd.
Aan het loket aangekomen kreeg ik dan te horen dat ik mijn papieren aan het onthaal in die brievenbus moest stoppen : ) Ik zei dat die dame me naar een loket gestuurd had... en ik weet niet om welke reden maar de dame aan het loket is dan toch alles beginnen nakijken en heeft het ineens in orde gebracht!
Dus ik ben naar huis gekomen met een voorlopig papier en de belofte dat er één van de volgende dagen mijn 'carte gris' in de brievenbus zal zitten, dat is een pak sneller dan verwacht!
Nu moet ik blijkbaar nog bij een garage langsgaan om de platen te laten veranderen. Ik ben benieuwd of dat ook zo'n avontuur word!

Onderweg naar huis ben ik de plaatselijke Bioplanet gaan ontdekken: NaturéO.(ik begin me af te vragen of het iets met Oigin'O te maken heeft?!) Die had ik vorige keer al gezien en vermits ik nu alleen op stap was kon ik op mijn gemak gaan rondneuzen. Ook hier is het zoals in een gewone supermarkt: het is toch allemaal net ietsje anders. Je vind er een hele hoop producten die thuis ook in de rekken staan, zelfs met de Nederlandse beschrijvingen en al erop, die worden aangevuld met een hele hoop franse producten en merken die we dan weer niet kennen en sommige dingen kan je dan weer helemaal niet vinden.
In de biowinkel heb ik alvast mijn enige suikervrije crunchi muesli gevonden, de ketchup zonder suiker en een paar nieuwe soorten koekjes zonder suiker. Ik moet nu terug alle pakjes één voor één nakijken of er suiker in zit. Mijn lievelings- thee was er niet, ze hadden wel een paar soorten yogi-thee maar niet m'n favoriete...
Er is veel dichter bij ook nog een grote biowinkel die ik moet ontdekken maar dat is er tot nu toe nog niet van gekomen.

Terug thuisgekomen heb ik boven nog alles gepoetst voor ik Timon moest ophalen, daarna nog een lekker bad genomen en een lekkere berg groenten met tofu gewokt met volle rijst erbij. Ne mens mag al eens vieze goestingen hebben hé!

Lien