dinsdag 8 januari 2013

Pour mon petit chouchou!

Gisteren was het de eerste schooldag in de nieuwe Franse school voor Timon. Papa was ook voor het eerst de hele dag naar het werk, dus voor mij was het de eerste dag alleen thuis. Ik moet eerlikj bekennen dat ik echt genoten heb van mijn eerste dagje alleen in huis. Rust. En ondertussenschildere, schabbetjes omhoog hangen en andere planken zagen om nog meer schabbetjes te hebben om vandaag dan te schilderen en omhoog te hangen...
Ik had even gedacht dat die verbouwingswerk-modus zou verdwijnen als ik in iemand anders zijn huis ging wonen... misschien moet ik toch gaan meedingen naar de titel "Miss-Bricolage".

Vandaag is de stemming wat minder, er knaagt een verscheurend gevoel door mijn lichaam en geest. Gisteren is mijn 'petit chouchou' voor het eerst naar school geweest. Als ik hem terug ging halen was hij in een goede stemming, al was het eerste dat hij zei: ik ben die franse taal nu al beu!
Het was natuurlijk niet allemaal even tof geweest en hij had ook moeten huilen omdat hij zijn vrienden miste... en dan kwamen er kindjes hem 'plagen'. Waarschijnlijk kinderen die hem wilden troosten of vragen aan hem wilden stellen... Maar hij wou liever met rust gelaten worden en zelfs dàt kon hij niet in het frans zeggen!
Hij had flink van zijn warme maaltijd gegeten: alleen het voorgerecht vond hij echt niet lekker maar heeft hij toch opgegeten en de spinazie bij een 'kipdingetje' was heerlijk, net zoals de yochurt en madelijntje als dessertje.
Ik had in ieder geval een possitieve indruk, rekening houdend met de omstandigheden. Maar vanmorgend was wat anders... Als we moesten vertrekken was hij weer droevig om zijn vrienden en de traantjes bleven maar komen en werden erger en erger... Ze gingen nochtans zwemmen vandaag, maar ook dat ging in het frans niet leuk zijn! De juffen hebben mijn klein aapje van mijn handtas moeten losrukken zodat de bus kon vertrekken naar het zwembad...
Gelukkig heeft hij morgen geen school!

Mon petit chouchou, ik zou je zo graag willen helpen liefje maar ik weet niet hoe!!!

Dikke dikke kus,
Mama.

3 opmerkingen:

  1. Dat doet een moederhart heel veel pijn hé,maar wees gerust het gaat beteren dag na dag.Maar eerst zullen er nog veel waterlanders vloeien.Ik heb te doen met dat klein ventje,blijf hem maar aanmoedigen dan komt het wel in orde.En hoe gaat het met de mama?is wel even moeilijk zeker?Ik heb met je te doen en ben in gedachte bij je!Haal die papa er ook maar bij om zijn zoon te troosten en hem al wat meer franse woordjes te leren.Morgen namiddag ben ik bij ons Jane,misschien kunnen we dan eens bellen(rond 14 uur)tel is 016 433338.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. amaai ...moeilijke momenten voor alledrie ...
    Toch blijven 'vertrouwen' in die dappere ridder hé in zijnn nieuw avontuur !
    Moed
    Moek

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Pfff, niet gemakkelijk. Maar dat gaat gewoon stukje voor stukje beteren! Ik ben trots op jullie zeg!

    Zeker niet twijfelen om effe te bellen als het moeilijk is...

    Dikke dikke knuffel,
    ons Jane

    BeantwoordenVerwijderen