Op dit moment staat alles in een stroomversnelling: in de kerstvakantie verhuizen wij naar Frankrijk!
Wat ooit een idee was komt naar mijn gevoel erg dichtbij: nog vijf weken.
En het kwam dichter en dichter en het naderde!
Vorige week kwamen de verhuisfirma's en immokantoren over de vloer... Ik moet zeggen dat dat een grotere emotionele impact had dan ik verwacht had. Al die mensen die zomaar even in mijn huizeke komen binnenkijken in alle hoekskes en kantjes... alsof er een oordeel over mijn huis en mijn manier van leven ging worden geveld. Vreemd gevoel!
Het was de eerste week dat ik mijne Jim miste! Het is tot hier toe dus verbazingwekkend goed gegaan met onze lange afstands relatie maar vorige week was het ineens: ik mis je zo, ik mis je meer en meer...
En vrijdag ben ik dan in de slaapkamer beginnen inpakken. Die kamer moet nog geschilderd worden dus daar moet als eerste plaats geruimd worden... Dus de eerste dozen zitten vol. Ik heb 3 groepen gemaakt: 'wat moet mee', 'wat mag weg' en 'opslag' (wat mag niet weg maar heb ik in Frankrijk ook niet nodig). Deze laatste categorie was volgens Jim totaal overbodig... en toch wil ik mijn uitgesorteerde schoolboeken (in mijn geval tekeningen, eindwerkjes en mijn collectie, stalen en tapijten van textielontwerp) nog niet weggooien en heb ik ze tegelijkertijd ook niet nodig in Frankrijk.
Wat is het verleidelijk om tijdens het inpakken beginnen te mijmeren en dus niet verder te doen... dit gebeurd vooral als ik niet weet wat ik met iets moet doen. Ik moet mezelf dan weer opnieuw aansporen om gewoon verder te doen.
Vandaag is dan de eerste auto naar het kringloopcentrum gebracht (waarvoor dank moeke!) Ik verbaas me er opnieuw over hoe goed dat dat toch voelt: weg met wat je niet meer nodig hebt en er komt opluchting en een vrij gevoel voor in de plaats. heerlijk!
Lien
Geen opmerkingen:
Een reactie posten